martes, 1 de septiembre de 2026

Campeonato Europa Gravel 2026. (Ciclismo convencional). Houffalize ( Bélgica) 30-08-26.

































Había conseguido clasificarme para dicho Campeonato de Europa en  Ourique (Portugal) el  9-11-2025 y en la Castellón Gravel Race el 22-02-2026.

El Campeonato Europeo de Gravel nos ha llevado a través del magnífico entorno de Houffalize y sus alrededores. A lo largo del sinuoso río Ourthe, entre verdes colinas y bosques interminables. Aquí, donde se unen paisajes ondulados y naturaleza pura. 

El recorrido de inicio cuenta con la empinada Côte de Saint-Roch (1 km al 12,4% de media y rampas máximas del 18.5%), famosa por la clásica Lieja-Bastoña-Lieja, . Esta subida decisiva marca el ritmo de inmediato y se repite más adelante en las siguientes vueltas en total la subimos tres veces en carrera. Aquí ya se rompió la carrera de salida.

A lo largo del recorrido, el circuito serpentea a través de hermosos tramos de grava y rápidos caminos forestales. Aproximadamente el 70% de la ruta es fuera de carretera, con las subidas más duras concentradas en la primera mitad de cada vuelta, aunque a falta de unos 10 kilómetros para meta había dos subidas prácticamente seguidas realmente duras. Bajadas muy rápidas y muy técnicas.

Mi categoría de edad 50-54 años dábamos tres vueltas al circuito para completar los 141.2 kilómetros y 2.867 metros de desnivel.

En la línea de salida entre todas las categorías 1.800 participantes de 28 países diferentes. Mi hora de salida 12:15 h en un día muy ventoso y fresco, pero afortunadamente durante la carrera no llovió. Hasta el mismo domingo por la mañana estuvo lloviendo abundantemente lo que hizo que hubiera bastante barro en el recorrido.

Nada mas dar el banderazo de salida al tener la Cota de Saint-Roch se rompe el pelotón en numerosos grupos, desde el minuto cero es una carrera de ir en grupos pequeños o solo, yo rodé solo muchos ratos.

De salida me va costando mucho coger ritmo además el fuerte viento hace que cueste rodar con alegría. Voy mentalizado de que va a ser una carrera muy dura, quizá la más dura que he hecho este año de un día. Toca ir administrando bien los esfuerzos y no arriesgar en las bajadas tan rápidas y técnicas para poder acabar la prueba que era mi objetivo. Había zonas con mucho barro que me lo tome con mucha precaución.

Como digo la tónica de la carrera ha sido ir remando para poder acabar la prueba ya que el fuera de control estaba en 6 horas 15 minutos, con lo cual no podías relajarte de lo contrario no llegabas a meta.

Mi equipo es muy modesto así que no tenemos personal en los puntos de asistencia, me toco para en la segunda vuelta en el avituallamiento que había a unos 20 kilómetros del paso por meta para llenar los 2 bidones, aunque no hacía calor la humedad era extrema, con lo cual no se podía descuidar la hidratación ni la alimentación.

Aunque ha sido una carrera muy, muy dura he podido disfrutar ya que el recorrido a pesar de ser muy técnico para mi ha sido muy bonito. Donde más he sufrido ha sido por los senderos que atravesaban varios prados que aquí botaba mucho la bici lo que hace que me machaque el muñón, las bajadas también han sido momentos de mucha tensión ya que el terreno en alguna de ellas estaba muy roto además del barro.

Por lo demás acabo muy contento la prueba, ha costado mucho el poder llegar a meta ya que no me he podido relajar ni un momento para evitar el fuera de control.

Paro el crono con un tiempo de 6:01:45 a una velocidad media de 23.67 km/h, ocupando la posición número 64 de mi categoría de edad 50-54 años. el ganador ha sido el francés Loic Herbreteau.

Orgulloso con lo conseguido y agradecido de las muestras de cariño de muchos participantes y gran parte del publico. Me repitieron en infinidad de ocasiones la palabra Respect.

 Gran carrera a modo de entreno para el mundial del 10 de octubre en Australia.




#VAMOS DESPACIO PORQUE VAMOS LEJOS.

#RendirseNoEstaEnMiVocabulario.


-PEDALEO CONSTANTE HACIA LA LUZ.
#SePuedeSiLoCreesySiLoCreesLoCreas.
#LaExcelenciaNoSiempreEstaEnLoNormalAVecesEstaEnLoDiferente.
#UnLocoCuerdo.
#TodoComienzaConUnSueño.
#SuperacionComoFormaDeVida.
#GladiadorDeLaBiela.


MIL GRACIAS A TODOS LOS PATROCINADORES.SIN ELLOS SERIA IMPOSIBLE SEGUIR EN LA CARRETERA.

ZUZENAK CLUB DEPORTIVO.
OLABERRIA GOIERRIKO BALKOIA.
AMPO, Sociedad Cooperativa.
GOIERRIKO TXIRRINDULARITZA BULTZATUZ-AMPO.
SOUDAL
MICHELIN.
MUND Calcetines/Socks.
SSCAR CARBON WHEELS.
COCA-COLA IBERIA.
POWERADE.
QUE GRANDE SER CICLISTA ®.
GALVANOTECNIA CUELLAR.
BICICLETAS CARRIL BICI.
VALLADOLID WAGEN.
VITAL Obra Social-Gizarte Ekintza.
CLÍNICA DENTAL Dr. Alex Ubeda.
EUSKADI BASQUE COUNTRY.
ARABA/ALAVA.
REDALSA.
TUNAP SPORTS.
BODEGAS MAURO.
PROINTORSA.
PEPPER ADVANTAGE.
GLASSY.
SPIUK.







lunes, 3 de agosto de 2026

Reportaje emitido en Antena 3 Noticias el 30-07-26 sobre el Primer Reto Solidario Guille26-27 en favor de Rida.

 


Reportaje emitido en Antena 3 Noticias el 30-07-26, sobre el primer Reto Solidario Guille 2026-27 en favor de Rida, al que con la ayuda de tod@s vosotr@s le vamos a donar una prótesis.

El Reto ha consistido en hacer la Vuelta a la provincia de Valladolid en formato Non Stop durante los días 29 y 30-07 26.  508.8 kms  y 2.979 m de desnivel positivo en un tiempo de  23:07:55, a una velocidad media de 24.96 km/h.


#sinilohacemosnosotr@squienlovaahacer





#VAMOS DESPACIO PORQUE VAMOS LEJOS.

#RendirseNoEstaEnMiVocabulario.


-PEDALEO CONSTANTE HACIA LA LUZ.
#SePuedeSiLoCreesySiLoCreesLoCreas.
#LaExcelenciaNoSiempreEstaEnLoNormalAVecesEstaEnLoDiferente.
#UnLocoCuerdo.
#TodoComienzaConUnSueño.
#SuperacionComoFormaDeVida.
#GladiadorDeLaBiela.


MIL GRACIAS A TODOS LOS PATROCINADORES.SIN ELLOS SERIA IMPOSIBLE SEGUIR EN LA CARRETERA.

ZUZENAK CLUB DEPORTIVO.
OLABERRIA GOIERRIKO BALKOIA.
AMPO, Sociedad Cooperativa.
GOIERRIKO TXIRRINDULARITZA BULTZATUZ-AMPO.
SOUDAL
MICHELIN.
MUND Calcetines/Socks.
SSCAR CARBON WHEELS.
COCA-COLA IBERIA.
POWERADE.
QUE GRANDE SER CICLISTA ®.
GALVANOTECNIA CUELLAR.
BICICLETAS CARRIL BICI.
FOCUS.
VALLADOLID WAGEN.
VITAL Obra Social-Gizarte Ekintza.
CLÍNICA DENTAL Dr. Alex Ubeda.
EUSKADI BASQUE COUNTRY.
ARABA/ALAVA.
REDALSA.
TUNAP SPORTS.
BODEGAS MAURO.
PROINTORSA.
PEPPER ADVANTAGE.
GLASSY.



sábado, 1 de agosto de 2026

Entrevista en la revista La Hontoria. 2025/2026 Nº1.








Entrevista que me han hecho en la revista  La Hontoria. 2025/2026 Nº1  de Castrillo de Don Juan (Palencia).


#SI TE CAES SIETE VECES, HAY QUE LEVANTARSE OCHO.



#VAMOS DESPACIO PORQUE VAMOS LEJOS.

#RendirseNoEstaEnMiVocabulario.


-PEDALEO CONSTANTE HACIA LA LUZ.
#SePuedeSiLoCreesySiLoCreesLoCreas.
#LaExcelenciaNoSiempreEstaEnLoNormalAVecesEstaEnLoDiferente.
#UnLocoCuerdo.
#TodoComienzaConUnSueño.
#SuperacionComoFormaDeVida.
#GladiadorDeLaBiela.


MIL GRACIAS A TODOS LOS PATROCINADORES.SIN ELLOS SERIA IMPOSIBLE SEGUIR EN LA CARRETERA.

ZUZENAK CLUB DEPORTIVO.
OLABERRIA GOIERRIKO BALKOIA.
AMPO, Sociedad Cooperativa.
GOIERRIKO TXIRRINDULARITZA BULTZATUZ-AMPO.
SOUDAL
MICHELIN.
MUND Calcetines/Socks.
SSCAR CARBON WHEELS.
COCA-COLA IBERIA.
POWERADE.
QUE GRANDE SER CICLISTA ®.
GALVANOTECNIA CUELLAR.
BICICLETAS CARRIL BICI.
VALLADOLID WAGEN.
VITAL Obra Social-Gizarte Ekintza.
CLÍNICA DENTAL Dr. Alex Ubeda.
EUSKADI BASQUE COUNTRY.
ARABA/ALAVA.
REDALSA.
TUNAP SPORTS.
BODEGAS MAURO.
PROINTORSA.
PEPPER ADVANTAGE.
GLASSY.
SPIUK.







viernes, 31 de julio de 2026

Vuelta a Valladolid Non Stop. Primer Reto Solidario Guille 2023. 509 kilómetros, 2.979 metros desnivel positivo. 29 y 30/07/26.

 


































En el  año 2026 hice mi primera  Titan Desert Morocco,  fueron días de muchas horas de pedaleo en solitario perdido en medio del desierto. En esos momentos me dio mucho tiempo para pensar lo afortunado que soy, de casi haber perdido la vida, a poder darle la vuelta y estar ahora AQUÍ. 

A mí la vida me dio una segunda oportunidad. Allí esos días vi mucha pobreza, niños descalzos, por caminos de piedras que les llevan a casas hechas de tierra con tejados de ramas perdidos en medio de la nada. A muchos se les reflejaba la tristeza en la cara, pero a pesar de esto no les faltaba una sonrisa y palabra de ánimo cuando pasábamos, lo único que pedían para ser más felices era darte la mano y un bombón, yo cuando me quedaban pocos kilómetros para meta les daba las barritas que me quedaban, lógicamente muchos se quedaron sin nada, no había para todos.

En la primera etapa al llegar a la aldea de Aguerzaka  el río que lo bordea  había que cruzarlo por un tronco ya que allí no había puentes, nos encontramos a varios niños esperándonos. A mí pasar ese río por ese tronco me costó una barbaridad, de hecho casi me caigo, según terminé de pasar me fijé y vi entre esos niños que había uno sin pierna, como yo, el pequeño estaba allí sentado al lado de una muleta porque no tenía prótesis, mientras los demás niños corrían al lado nuestro. Al llegar a su altura sólo pude darle la mano e intercambiar dos palabras porque era un camino muy estrecho, no podía parar mucho porque  no dejaba pasar a los corredores que venían detrás. 

No pudimos hablar pero con la mirada nos pudimos decir todo "estamos jodidos amigo”, aunque imagino que él pensaba “tú por lo menos puedes andar y jugar”,  “ayúdame Señor, esto es un infierno” (el Señor siempre presenté).
 
No nos solemos parar a pensar mucho en lo afortunados que somos por haber nacido tan sólo unos kilómetros un poco más arriba que otros, sólo por eso la vida te va a cambiar y te va a sonreír o no, cuando algo se tuerce. De poder darle la vuelta o caer para siempre en las catacumbas del infierno.

Lógicamente la vida a veces es muy dura e injusta y somos muchos en el mundo y no se puede ayudar a todos, pero en el año 2027 volveré por allí gracias a la ayuda de AMPO POYAM VALVES - ZUZENAK- OLABERRIA  y espero poder ver a este niño con su prótesis para que pueda correr al lado nuestro igual que sus amigos ,dentro de mis posibilidades tratare de ayudarle a que pueda hacer una vida lo más normal posible facilitándole una prótesis y que deje a un lado la muleta.

Para nosotros los amputados el caminar es un artículo de lujo por el elevado coste económico, afortunadamente mejor o peor podemos volver a caminar, pero las personas que viven en otras zonas del mundo lo tienen muy, muy complicado. 

El ser amputado por muy bien que vayas es un verdadero castigo, a pesar de ello podemos vivir dignamente, pero este niño a día de hoy creo que no lo puede hacer.

No ha sido fácil encontrar a este niño llamado Rida Ougraze que vive en Aguerzaka  un remoto pueblo bereber y tradicional aldea del Alto Atlas Central, situado a 1.736 metros de altitud en la provincia de Tinghir (región de Draa-Tafilalet). He conseguido encontrarle moviendo muchos hilos, tirando de muchos contactos hasta que me pude entender con Mgoun Oued Moha a través del cual pude llegar finalmente a Rida y su familia.  
 
 Rida cuenta con muy pocos medios para salir adelante. Así que voy a hacer una serie de Retos Solidarios todos Non Stop casi todos en 2027 a excepción de uno que haré este año, para que las personas o empresas que quieran colaboren para  poder pagar a Rida una prótesis en una ortopedia de Marrakech  mas la estancia y manutención de el y sus padres durante los 6 ó 7 días que dure la fabricación de la prótesis, además del viaje de ida y vuelta.

Con lo cual para ayudar a Rida a tener una prótesis que le permita caminar me decidí hacer una serie de Retos Solidarios para recaudar dinero para el pago de la prótesis y demás gastos.

El primero de ellos ha sido la Vuelta a la provincia de Valladolid Non Stop durante los días 29 y 30 de julio.  509 kilómetros y 2.979 metros de desnivel positivo.

Recorrido:

-Castrillo de Don Juan ( Palencia)- Fombellida- Castroverde de Cerrato- Amusquillo- Esguevillas de Esgueva-Valoria la Buena- Cubillas de Santa Marta- Trigueros del Valle- Corcos-  Cigales-  Villalba de los Alcores-Montealegre- Valdenebro de los Valles- Medina de Rioseco- Cuenca de Campos-Villalon de Campos- Santervas de Campos-Melgar de Arriba- Melgar de Abajo- Monasterio de Vega- Saelices de Mayorga- Mayorga- Becilla de Valderaduey-Urones de Castroponce- La Union de Campos- Valdunquillo- Bolaños de Campos- Castroverde de Campos ( Zamora)- Barcial de la Loma-Villafrechos-Morales de Campos-Tordehumos- Villagarcía de Campos-  Villanueva de los Caballeros- Villardefrades- Tiedra- Mota del Marques- Villalbarba- Casasola de Arion- Pedrosa del Rey- Villaester- San Roman de Hornija- Castronuño- Alaejos-Castrejon de Trabancos- Torrecilla de la Orden- Fresno El Viejo- Carpio-Bobadilla del Campo- Cervillejo de la Cruz- Lomoviejo- Muriel de Zapardiel- Ataquines- Olmedo-Pedrajas de San Esteban- Iscar- Cogeces de Iscar- San Miguel del Arroyo- Viloria del Henar- Torrescarcela- Bahabon- Campaspero- Fompedraza- Peñafiel- Pesquera- Piñel de Abajo- Piñel de Arriba- Encinas de Esgueva- Castrillo de Don Juan.

El día 29 de junio salía de Castrillo de Don Juan a las 6: 10 de la mañana, con todo lo necesario cargado en la bici y en una mochila. Al partir era todavía de noche con una temperatura excepcional. Los primeros kilómetros hasta llegar a Mucientes los hice solo a buen ritmo aunque la brisa daba un poco de cara.

En Mucientes me esperaban mis compañeros Miguel Angel y Julian que me acompañaron hasta Villalon.

Al llegar a Medina de Rioseco hacemos la primera parada del día para reponer fuerzas. Allí nos esperaba Depa que se nos une, con lo cual hasta Villalon vamos los 4.

Nada mas salir de Medina Rioseco nos empieza a dar el viento de cara muy fuerte, al llegar a Villalon ya quedamos Depa y yo. Al pasar Villalon tuve un pequeño despiste al coger el camino equivocado, nos toco volver hacía atrás y de vuelta en Villalón tomar el camino correcto.

El calor va apretando muchísimo mas de 40ºC que sumado al fuerte viento hace que se este haciendo un Reto realmente duro, Depa y yo vamos a relevos para ir lidiando lo mejor posible el viento, el calor ambos lo llevamos mejor pero el viento nos lo esta poniendo difícil.

Al llegar a Bolaños de Campos pasadas las 15 H paramos un rato en un bar a reponer fuerzas.  Tras algo mas de media hora volvemos a arrancar el calor aprieta muchísimo pero el viento más. Seguimos a relevos que en las largas rectas de Castilla se hacen eternos.

Llegando a Tordehumos paramos en la gasolinera a comprar agua fresca, como hace tanto calor en Mota de Marques tenemos que volver a parar otra vez en el área de servicio de Mota del Marques.

Pasando Villaester nos espera Agustin, el se pone a comandar el grupo y nos va cortando el viento lo cual para Depa y para mi es un alivio ya que vamos a rueda.

Depa en Castronuño ya se baja de la bici, allí le esperan Julian y Santi para llevarla a casa en coche, Agus y yo llenamos los bidones y continuamos la marcha.

Voy a rueda de Agus todo el rato me lleva a un ritmo vivo me conoce muy bien y sabe como llevarme, pasando Alaejos el viento nos empieza a dar ya mejor y el calor ya ha bajado con lo cual se hace mucho mas llevadero.

Cuando llegamos a Fresno el Viejo paramos en un bar a cenar algo, una vez acabamos de cenar volvemos a arrancar, esta arrancada a mi me cuesta mucho y en el repecho que hay nada mas salir de Fresno sude tinta.

Una vez a anochecido y con el viento favorable más Agus tirando vamos volando, nos plantamos en nada en Olmedo pasadas las 12 de la noche, en un bar que vemos abierto paramos a tomar algo fresco.

En este punto Agus ya me deja, el marcha a casa con su mujer en coche, desde este punto en una noche cerrada pero con una temperatura ideal y con poco viento me marco mi ritmo y a ir pasando kilómetros.

Desde Olmedo a casa para mi ya es un terreno muy conocido ya que por esas zonas entreno muchas veces, pasando Cogeces de Iscar hasta Viloria del Henar el terreno va todo el tiempo picando hacía arriba es zona dura con lo cual me marco un ritmo llevadero. Al pasar Viloria el terreno es más llevadero lo que hace que me anime mas y lleve un buen ritmo.

Durante todo el Reto no olvido de ir comiendo pero sobre todo bebiendo para que no fallen las fuerzas.

Pasando Peñafiel ya casi lo tengo, al llegar a Piñel de arriba que me quedan menos de 15 kilómetros  el sueño me va atacando, tengo que parar un momento me apoyo en el manillar sin bajarme de la bici duermo como mucho un minuto, con eso ya me espabilo un poco para continuar ya hasta casa.

Por fin llego a Castrillo de Don Juan a  las 5:16 horas del jueves día 30, cansado pero muy contento de poder conseguir lo que me había propuesto, además por una gran causa que Rida pueda caminar.

El tiempo total que he tardado en hacer el Reto ha sido de 23 horas 7 minutos 55 segundos, en movimiento han sido 20 horas 22 minutos 54 segundos en movimiento, a una velocidad media de 24.96 km/h para recorrer 508.8 kilómetros y 2.979 metros de desnivel positivo.

Agradecer a Miguel Angel, Julian, Depa, Agus y Santi que me han acompañado muchos kilómetros , así como los ánimos recibidos de todos vosotr@s. Como no a Antena 3 Noticias por el reportaje emitido.


#SI TE CAES SIETE VECES, HAY QUE LEVANTARSE OCHO.



#VAMOS DESPACIO PORQUE VAMOS LEJOS.

#RendirseNoEstaEnMiVocabulario.


-PEDALEO CONSTANTE HACIA LA LUZ.
#SePuedeSiLoCreesySiLoCreesLoCreas.
#LaExcelenciaNoSiempreEstaEnLoNormalAVecesEstaEnLoDiferente.
#UnLocoCuerdo.
#TodoComienzaConUnSueño.
#SuperacionComoFormaDeVida.
#GladiadorDeLaBiela.


MIL GRACIAS A TODOS LOS PATROCINADORES.SIN ELLOS SERIA IMPOSIBLE SEGUIR EN LA CARRETERA.

ZUZENAK CLUB DEPORTIVO.
OLABERRIA GOIERRIKO BALKOIA.
AMPO, Sociedad Cooperativa.
GOIERRIKO TXIRRINDULARITZA BULTZATUZ-AMPO.
SOUDAL
MICHELIN.
MUND Calcetines/Socks.
SSCAR CARBON WHEELS.
COCA-COLA IBERIA.
POWERADE.
QUE GRANDE SER CICLISTA ®.
GALVANOTECNIA CUELLAR.
BICICLETAS CARRIL BICI.
VALLADOLID WAGEN.
VITAL Obra Social-Gizarte Ekintza.
CLÍNICA DENTAL Dr. Alex Ubeda.
EUSKADI BASQUE COUNTRY.
ARABA/ALAVA.
REDALSA.
TUNAP SPORTS.
BODEGAS MAURO.
PROINTORSA.
PEPPER ADVANTAGE.
GLASSY.
SPIUK.